De kraam van Amnesty.
Nieuws van Amnesty International.
Wat wil Amnesty?
Amnesty International blijft regeringen hardnekkig herinneren aan hun belofte om de mensenrechten te eerbiedigen. Amnesty wil:
- een wereld zonder gevangenissen met mensen die alleen maar anders zijn of anders denken;
- een wereld waarin mensen niet worden vermoord of “verdwijnen”, alleen maar omdat ze anders zijn of anders denken.;
- een wereld waarin politieke gevangenen een eerlijk proces krijgen;
- een wereld waarin niemand gemarteld wordt;
- een wereld zonder doodstraf;
- een wereld waarin mensen niet gedwongen worden te vluchten.
Zij heeft haar gezaghebbende naam en grote bekendheid te danken aan haar betrouwbare informatie én de massale kaarten -en handtekeningenacties. De acties blijken niet alleen een simpele, maar tegelijkertijd ook briljante methode om druk op autoriteiten uit te oefenen. Een methode die werkt!
Amnesty International is een onafhankelijke organisatie; er wordt geen geld aangenomen van overheden. Er wordt zuinig omgegaan met het geld van donateurs en sympathisanten. Zij heeft het CBF-keurmerk gekregen (Centraal Bureau Fondsenwerving). Eén van de strenge criteria om dit keurmerk te mogen voeren, is dat voor fondsenwerving niet meer dan 25% kosten worden gemaakt en dus 75% aan de doelstelling ten goede moet komen. Amnesty zit daar altijd ruim boven.
Maakt het schrijven de situatie van de gevangenen erger of juist niet?
In het aprilnummer van “Amnesty in Actie” staat het verhaal van twee Tibetaanse nonnen. Zij zaten jarenlang vast in één van 's werelds meest beruchte gevangenissen, de Chinese Drapchi gevangenis. Dit vanwege het protest (van slechts enkele minuten) tegen de religieuze onvrijheid in Tibet. Tijdens hun gevangenschap hadden ze geen enkel besef van wat er buiten de gevangenismuren gebeurde. Pas na hun vrijlating hoorden ze van de helpende hand van de rest van de wereld. Zij reizen nu met hun verhaal de wereld rond, op uitnodiging van Amnesty en andere organisaties. Zij denken dat de schrijfacties heel effectief zijn. De gevangenen zelf weten waarschijnlijk niet dat hun naam in brieven genoemd wordt, maar de gevangenisdirectie bedenkt zich wel drie keer om die man of vrouw slecht te behandelen. Het oog van de wereld is op hen gericht. Als een naam in veel brieven voorkomt, kun je ervan uitgaan dat de gevangene niets ernstigs overkomt. Wel kan het benaderen of ondersteunen van familieleden gevaarlijk zijn.
Schrijven dus... elke eerste zondag van de maand!
Alleen in augustus en september zijn de brieven (en eventuele andere acties) er op de tweede zondag van de maand.
Geke Kegelaar.
Voor meer informatie: Amnesty Nederland
